کلید پاسخگویی رهبری برای پیشبرد محل کار DEI Go

اکثریت (75 درصد) از 852 متخصصی که در سه ماهه اول سال 2024 توسط مؤسسه بهره وری شرکتی (i4cp) در مورد وضعیت فعلی تنوع، برابری و تلاش برای مشارکت در محیط کار مورد بررسی قرار گرفتند، گزارش دادند که شرکت آنها در حال پیشرفت است. تعداد کمی از پاسخ دهندگان (9٪) گفتند که سازمان های آنها در پیشرفت به سمت تأثیر و توسعه خود شکست خورده اند. اهداف متعلق (I&B) در 18 ماه گذشته.
فهرست عواملی که در ایجاد گم شده پیشرفت به طور دقیق فهرست عواملی را که باعث پیشرفت می شوند منعکس می کند، که در مقاله قبلی بررسی کردیم: خرید رهبری، داشتن اهداف و اهداف روشن، اطمینان از اینکه I&B بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ روزانه شرکت است، مدیر عامل از طرفداران I&B است، و رهبران برای تحقق اهداف مرتبط پاسخگو هستند.
عدم پاسخگویی رهبری، مانع شماره یک پیشرفت I&B است
هنگام تجزیه و تحلیل پاسخ های کسانی که گفته اند سازمان های آنها هستند نه هنگامی که به سمت اهداف I&B بیان شده خود حرکت می کنید، تصور اینکه رهبران غیرمسئول به نوبه خود شخصاً احساس مسئولیت نمی کنند دشوار نیست. البته همیشه استثناهایی وجود دارد، اما اگر I&B بخشی جدایی ناپذیر از نحوه سنجش عملکرد نباشد، احتمال کمتری دارد که برای رهبران اولویت باشد.
و این احتمال وجود دارد که در سازمانهایی که موفق به پیشرفت نمیشوند، هیچ انتظاری از رهبران برای مدلسازی رفتارهای فراگیر وجود نداشته باشد، ارتباطات تجاری از نظر ارتباط I&B با نتایج کسبوکار روشن یا سازگار نیست (اگر اصلاً اتفاق بیفتد) و مکالمات دشوار به سادگی اتفاق نمیافتد.
همانطور که اکنون مستند شده است، وقتی تعصب ضمنی در محل کار کنترل نشود، مردم احساس بیگانگی، ناراحتی و ناامنی می کنند – این فرهنگ می تواند به یک سوپ سمی در حال جوش تبدیل شود. چگونه کسی می تواند به طور منطقی انتظار داشته باشد که عملکرد در چنین محیطی آسیب نبیند؟
اما چه نوع پاسخگویی مؤثر است؟ در حالی که 33 درصد از شرکت کنندگان در نظرسنجی پاسخگویی رهبری را به عنوان یک عامل مهم در پیشبرد پیشرفت ذکر کردند، تنها 10 درصد نیز گفتند که سازمان آنها پاداش اجرایی را با اهداف خاص I&B مرتبط می کند. این نشان می دهد که اشکال دیگر پاسخگویی ممکن است مناسب تر یا پذیرفته شده باشد، مانند:
- فرصت های ترفیع / جانشینی
- فرصت های توسعه
- شناخت
- رتبه بندی عملکرد
به اصل موضوع بروید (بیشتر گوش دادن تا صحبت کردن)
رهبران سازمان هایی که در کار I&B خود گیر افتاده اند یا پیشرفت اندکی دارند، چه کاری می توانند انجام دهند تا اقدام کنند؟ با ایجاد محیطی شروع کنید که در آن افراد احساس امنیت کنند و دیدگاههای خود را به اشتراک بگذارند و سؤال بپرسند بدون ترس از قضاوت شدن برای «گفتن حرفهای اشتباه». ایجاد قوانین پایه یا دستورالعملهای جامعه (هر چه که برای یک سازمان خاص کار کند) در تأمین امنیت و ساختار مفید است.
رهبران باید برای شناسایی و رسیدگی به چالش ها باز باشند. البته گفتن این کار آسان تر از انجام آن است، اما ایجاد مکانیزم های روتین گوش دادن به کارکنان می تواند با مراحل کوچک و ساده شروع شود. نکته کلیدی در اینجا گوش دادن با قصد است که برای برخی از رهبران همیشه آسانترین کار نیست.
همچنین داشتن چندین کانال ارتباطی مهم است. همیشه باز کردن پورتال های بازخورد و بررسی منظم سایت های شخص ثالث مانند Glassdoor نیز باید بخشی از استراتژی گوش دادن باشد. اگر کارمندان به بحثهای باز درباره تنوع، برابری و گنجاندن عادت نداشته باشند (یا آماده نباشند)، نظرسنجیهای ساده ناشناس میتوانند به اندازهگیری آنچه مردم تجربه میکنند کمک کند و رهبران را در تصمیمگیری آگاه کند.
مزیت دوم این است که با در نظر گرفتن سؤالات، شرکت کنندگان پیام هایی در مورد اینکه سوگیری چیست، شمول چیست، چگونه می تواند بر هر کسی تأثیر بگذارد، و چه احساسی ممکن است داشته باشد، دریافت می کنند.
این بدان معنا نیست که یک طرح نظرسنجی رسمی ضروری است.هر یک از این سوالات اکتشافی می تواند به تنهایی باقی بماند. به مدت شش تا هشت هفته هفته ای یک سوال بپرسید. پاسخهای روایی به سوالاتی از این دست میتواند بسیار روشنکننده باشد:
نمونه سوالات:
- آیا معتقدید ویژگی هایی مانند جنسیت، نژاد، سن، هویت یا وضعیت ناتوانی بر تصمیم گیری های استعداد در سازمان تأثیر می گذارد؟ اگر چنین است، چگونه؟
- آیا معتقدید همه کارکنان سازمان از فرصت های یکسانی برای موفقیت و پیشرفت در شغل خود برخوردارند؟
- آیا معتقدید که گروهها یا افراد خاصی که با آنها کار میکنید، رفتار ترجیحی یا جانبدارانه منفی دریافت میکنند؟
- آیا به طور مداوم در محل کار احساس ارزش و احترام می کنید؟
- آیا در جلسات احساس راحتی می کنید؟
- آیا ایده ها یا دیدگاه های شما در جلسات جستجو می شود؟
- وقتی در جلسات صحبت می کنید، آیا به شما گوش می دهند یا احساس می کنید دارند با شما صحبت می کنند؟
- آیا تا به حال احساس کرده اید که مورد سوء تفاهم قرار گرفته اید (مثلاً، اگر نظر قوی دارید، به شما برچسب “تهاجمی” می زنند)؟
- آیا اگر بخواهید برنامه خود را برای انجام مسئولیت های خانوادگی انعطاف پذیرتر کنید، احساس می کنید مورد قضاوت قرار می گیرید؟
- آیا مردم در مورد شما فرضیاتی می سازند؟ آن مفروضات چیست؟
- وقتی به کلمه شمول فکر می کنید، چه چیزی به ذهنتان می رسد؟
درک کنید که چرا مدیران و کارگران خط مقدم محل کار را به چالش می کشند I&B تلاش ها و اقداماتی که باید در مورد آن انجام داد
این نظرسنجی همچنین نشان داد که در میان کسانی که گزارش دادند شرکتهایشان در تلاشهای I&B در محل کار با چالشهایی مواجه هستند، دو منبع اصلی بسیاری از این چالش ها داخلی هستند: مدیران و کارگران خط مقدم.
این ممکن است تعجب آور باشد، اما یک نقص تاسف بار در بسیاری از ابتکارات I&B در محل کار این است که در حالی که هدف مفروض افزایش شمول و تعلق برای همه است، برخی از کارکنان احساس می کنند کنار گذاشته شده اند و بعید است که رهبران ارشدی باشند که به طور مداوم استراتژی یا اهداف I&B را مطالعه کنند.
عدم مشارکت یا ارتباط شخصی با تلاشهای I&B میتواند به راحتی منجر به سوء تعبیر مدیران، کارکنان خط مقدم (هر کارمند) از مواردی مانند اهداف نمایندگی به عنوان کدی برای ملاحظات ترجیحی شود. برای دیگران، ممکن است مقاومت در برابر واگذاری وظایف مدیریت استعداد اضافی بدون چشم انداز روشن و درک مزایای کسب و کار وجود داشته باشد.
با ترکیب این چالش، وقتی صحبت از این است که چه گروههایی در سازمانها برای مقابله با مقاومت در برابر تلاشهای I&B بهترین آمادگی را دارند، مدیران خط اول و میانی کمترین آمادگی را دارند (به ترتیب 54% و 41%). این نشان میدهد که این کارمندان نه تنها از این موضوع ناراحت هستند، بلکه احتمالاً مورد تجاری و استدلال پشت اکثر ابتکارات I&B را درک نمیکنند.

در حالی که همیشه افرادی وجود خواهند داشت که با تلاشهای I&B بدون در نظر گرفتن کارهایی که کارفرمایانشان انجام میدهند یا انجام نمیدهند، مخالفت میکنند، تأثیر مخرب بر فرهنگ شرکت نگرانکننده است، بهویژه اگر مخالفان، رهبران مردم باشند. برای این گروه به ویژه، وضوح در برقراری ارتباط با انتظارات رهبری و استدلال پشت آن ضروری است. همین امر در مورد ارتباطات گسترده تر انتظارات رفتاری در محل کار نیز صدق می کند.
تمرکز بر آنچه که می توان برای دستیابی به پیشرفت انجام داد، باید با داشتن دیدی روشن از آنچه کارکنان در سازمان تجربه می کنند شروع شود. دلایلی که ممکن است برخی از افراد تلاشهای I&B را در محل کار رد کنند، پیچیده، ظریف، و بیش از حد متعدد است که در اینجا جزئیات وجود ندارد، اما موضوع مشترک در همه این موارد این است: آنها احساس نمیکنند بخشی از آن هستند.
عوامل متعددی می تواند باعث شود کارمندان به این باور برسند که I&B مهم نیست یا بر آنها تأثیر نمی گذارد. فرهنگ سازمانی نقش کلیدی در این امر ایفا می کند: برخی از سوالاتی که رهبران باید در نظر بگیرند:
- لحن فرهنگ سازمان چگونه است؟ چگونه آن را در یک کلمه توصیف می کنید؟
- آیا I&B بخشی جدایی ناپذیر از ارزش ها و اصولی است که عملیات روزانه را هدایت می کند؟ یا چیزی است که هر از گاهی در مورد آن صحبت می شود؟
- آیا کارکنان در همه سطوح (در صورت تمایل) در ایجاد مشترک اولویت ها، ابتکارات و برنامه ریزی I&B گنجانده شده اند؟
- آیا رهبران، از مدیر اجرایی به پایین، به طور موثر حمایت خود را از I&B اعلام می کنند؟
- آیا همه رهبران مردم به طور واقعی از ظاهر I&B الگوبرداری می کنند؟
- آیا داده های مربوط به تلاش های I&B سازمان در سراسر شرکت به اشتراک گذاشته می شود؟
- آیا کانال های گوش دادن به کارمندان برای کمک به تشخیص سوء تفاهم ها در مورد اهداف و اهداف طرح های I&B وجود دارد؟
- آیا تصورات اشتباه یا سوء تفاهم در مورد اهداف و اهداف ابتکارات I&B بررسی نشده است؟
- آیا آموزش I&B بهعنوان یک چیز یکباره/چک در نظر گرفته میشود؟ آیا به عنوان آموزش اصلاحی/تصحیحی تلقی می شود؟
- آیا سرمایه گذاری در آموزش I&B برای خط مقدم وجود دارد؟
- آیا از چیزهایی که باید بحث شود (اما بحث کردنشان ناراحت کننده است) اجتناب می شود؟
- آیا عملکرد I&B و ابتکارات مرتبط با آن تأثیر مطلوبی دارند؟ اگر نه، برای همسویی واضح آنها با اهداف سازمان چه باید کرد؟
خبر دلگرمکننده این است که بیشتر شرکتها در سال 2024 در اهداف تنوع، ارزش ویژه و گنجاندن پیشرفتهای ثابتی دارند. و اقدامات در دسترس رهبران برای کمک به هدایت سازمان خود در جهت مثبت نسبتا ساده است: آنها بر گوش دادن، ارتباط، آموزش و توسعه مستمر و ثبات تکیه می کنند.
اعضای i4cp: نتایج نظرسنجی انبوه را دانلود کنید.
عضو i4cp نیستید؟ درباره عضویت در کسب و کار بیشتر بدانید.



